ΚορυφαίαΡεπορτάζΤοπικές ειδήσεις

Παλιό Δικαστικό Μεγαρο Κομοτηνής θλίψη για την κατάντια του 100 χρόνια μετα την απελευθέρωση

100 χρόνια συμπληρώνονται το 2020 ,ένας αιώνας από την είσοδο του ελληνικού στρατού στην Κομοτηνή και την οριστική ενσωμάτωσή της στον εθνικό κορμό, μετά από την σκληρή βουλγαρική κατοχή που οδήγησε σε βίαιες εκτοπίσεις και ουσιαστικά τον αφελληνισμό της.

Η φωτογραφία της Διασυμμαχικής Κυβέρνησης στο Παλιό Δικαστικό Μέγαρο ,η υποδοχή του ελληνικού στρατού από τους Κομοτηναίους και τον Γάλλο Στρατηγό Σαρπύ προσδίδει στο εμβληματικό αυτό κτίριο τεράστια ιστορική αξία.

Θα περίμενε κανείς λοιπόν 100 χρόνια μετά και 15 από την λειτουργία του νέου Μεγάρου να προχωρήσουν τάχιστα οι διαδικασίες και το κτίριο να αξιοποιηθεί αποτελώντας ένα ζωντανό φορέα ιστορικής μνήμης. Μία υπενθύμιση γεγονότων και ανθρώπων που διαδραμάτισαν ρόλο στην απελευθέρωση του τόπου.

Αντί γι αυτό το μέγαρο γκρεμίζεται !Μόνο θλίψη αλλά και οργή προκαλεί η εικόνα του σε όσους διέρχονται από μπροστά του καθημερινά .

Το Μέγαρο θα μπορούσε να αξιοποιηθεί ως Δικαστικό Μουσείο αλλά και ως μουσείο της απελευθέρωσης με την φιλοξενία πολύτιμου αρχειακού υλικού και κειμηλίων. Να είναι επισκέψιμο από σχολείο και να ενσαρκώνει αυτή την ιστορική μνήμη για την οποία σαφώς ομολογείται ότι υπάρχει σοβαρό κενό.

Η μνήμη λοιπόν τιμάται εμπράκτως .Και στην περίπτωση αυτή η Κομοτηνή και οι εκπρόσωποί της δεν τα κατάφεραν παρά τις πολλές προσπάθειες .

Εν κατακλείδι το αποτέλεσμα έχει σημασία και το 2020 το παλιό δικαστικό μέγαρο ,το ιστορικότερο ίσως κτίριο της Κομοτηνής ,δεν διαθέτει και πολλά είναι ετοιμόρροπο και θλιβερό να υποδηλώνει ότι ο χρόνος στην ελεύθερη Θράκη συνοδεύεται από την ιστορική λήθη ki αγνωμοσύνη για τα σύμβολα και τους τόπους του…

Η ιστορία του

Το Παλιό δικαστικό μέγαρο Κομοτηνής εκτιμάται ότι χτίστηκε το 1870 από Ολλανδό αρχιτέκτονα ως Διοικητήριο της Οθωμανικής Διοίκησης της Γκιουμουρτζίνας (παλαιότερο όνομα της Κομοτηνής). Σήμερα βρίσκεται δίπλα στο νέο δικαστικό μέγαρο στο κέντρο της Κομοτηνής. Την ίδια εποχή που χτίστηκε το διοικητήριο χτίστηκε και ο Πύργος του Ωρολογιού. Γραπτά αρχεία δεν σώζονται για το κτήριο αυτό γιατί κατά την αποχώρησή τους το 1944 οι Βουλγαρικές αρχές κατοχής καταστρέψανε όλα τα αρχεία. Ως αρχιτεκτονική το κτήριο έχει ανάμειξη αρχιτεκτονικών ρυθμών (εκλεκτικισμός) και θεωρείται τυπικό κτήριο Οθωμανικής διοίηκησης, παρόμοιο με κτήρια της Κωνσταντινούπολης[1]

Το κτήριο λειτούργησε ως Διοικητήριο της Οθωμανικής Διοίκησης από το 1870 μέχρι το 1913. Την εποχή εκείνη η Γκιουμουρτζίνα (Κομοτηνή) ήταν σαντζάκι (επαρχείο) του βιλαετίου (νομαρχίας) της Ανδριανούπολης. Το σαντζάκι συμπεριλάμβανε τους καζάδες (υποεπαρχίες) των σημερινών Νομών Ροδόπης, Ξάνθης αλλά και το νότιο μέρος της περιφέρειας του Χάσκοβο που σήμερα ανήκει στην Βουλγαρία. Όταν με την συνθήκη του Βουκουρεστίου (το 1913) η δόθηκε στους Βούλγαρους στο κτήριο αυτό εγκαταστάθηκε η διοίκηση μέχρι το 1919. Μετά το 1920 με τις συνθήκες Νεϊγύ και Σεβρών η Θράκη ενσωματώνεται στο Ελληνικό κράτος η Μεραρχία Σερρών με τον Παμίκο Ζυμβρακάκη. Ο Ζυμβρακάκης παραλαμβάνει την πόλη στο παλιό δικαστικό μέγαρο. Το κτήριο γίνεται η έδρας της διοίκησης Θράκης η οποία συμπεριλαμβάνει τις επαρχίες Κομοτηνής, Σαπών και Ξάνθης. Μετά το 1922 και την συνθήκη της Λωζάνης το 1923 στο κτήριο μεταφέρονται οι δικαστικές αρχές. Το κτήριο στέγαζε τις δικαστικές αρχές μέχρι το 2004.(

Back to top button
Close